Kau rasa kaki kau berpijak. Tanah rata. Jelas. Terasa padu. Jitu.
Hakikatnya kau rebah. Jatuh tapi bukan terduduk. Berulang kali kau bangkit. Kau melangkah. Tapi. Sebenarnya kau masih terperosok tersudut.
Gambar curi. Cemburu menggila. Oh tipu. Biasa biasa.
Cuma terasa jauh. Kenangan balik muka ceria. Susah cari makan semua. Semua setiap satu. Tak sama walau sekarang makan tak bercatu macam dulu.
Orang keliling jeling sebelah mata. Orang keliling tak tahu.
Diorang ada masa aku tak ada siapa siapa.
Sampai garisan penamat. Diorang masih ada.
Jujur. Aku rindu.
